Het plaatje hierboven is gemaakt van een foto van maart 2006. Handen van vriendinnen van onze kerk die voor het eerst bezig waren met patchen en quilten. Deze foto gaf de naam "Quilts and Friends" aan mijn Blog. Ik vind het leuk om via dit Blog iets te delen over mijn quilt en andere -handwerkactiviteiten, maar ook te schrijven over mensen, familie en vrienden, en diverse zaken die je soms meemaakt. Je kan een opmerking achter laten als je dat leuk vindt en klikken op de foto's voor een vergroting.

Genieten van nostalgie

Wat ben ik toch bevoorrecht met mijn Idylle! Na een paar (figuurlijke) stormachtige dagen kon ik mij vanmorgen een paar uur terugtrekken en mijn gedachten verzetten met het crazy patchwork waar ik niet crazy van word. Integendeel! Allemaal gezellige, mooie en leuke dingen om me heen. De 2e les is al weer geweest, dus ben ik bezig met het huiswerk. Ik vind het leuk!!


Nog één stofje uitzoeken voor papiertje nummer 6.
Zoompje naar binnen vouwen en spelden.


Met doorzichtig garen van Yli en een Microtex naald op de machine een inimini-zigzagje naaien en alle deeltjes vastzetten.


Een enig bandje, dat ik laatst tegenkwam, met het bovenste bruine stofje meegenaaid. De rest zet ik later met de hand vast.


Even kijken hoe een ander kantje er op zou staan.
In de volgende les gaan we meer versieren. Kraaltjes, knoopjes, steekjes. Wat ik wil. Hoeft niet zo druk van mij.



Nog even heel wat anders: Ik ga op reis en ik neem mee ........:


Nee hoor, ik ga niet op reis. Mijn achterbuuvquiltmaatje wél. Wintersporten, dus móeten er warme sokken mee. Een rijtje voor haar man, een rijtje voor haarzelf. In totaal heeft ze nu 27 paar sokken gebreid. Dat zijn dus 54 sokken!!!!! Ik vind het geweldig.

Applicatiequilt vergeten?

Nee hoor, de applicatiequilt is niet vergeten, maar het is wél lang geleden dat ik er iets mee deed.
Ik ben er gewoon niet aan toe gekomen.
Tot gisteren.

Dit bloemmotief wil ik in spiegelbeeld herhalen aan de andere kant van het quiltje.


Dus alle benodigdheden op tafel en eerst de bloemblaadjes maken.


Ik doe dat met hittebestendig plastic en wat stijfsel uit een spuitbus en de strijkbout. Een echt prutswerkje, maar het wordt wel precies.

Na een tijdje zijn de onderdeeltjes klaar.


Die ga ik eerst aan elkaar naaien. Daarna appliceer ik de steeltjes op de quilt en dan de bloemen en blaadjes. 
Ik ben weer op weg!


20 Jaar quilten

Precies vandaag, 25 januari, is het 20 jaar geleden dat ik de eerste voorzichtige stapjes op quiltgebied deed. Oh, ik keek al jaren naar wandkleden en quilts en dacht:
"Dát ga ik ook een keer doen".
Die 25e januari vierden we de verjaardag van mijn lieve vriendin Nel, eigenaresse van de Evangelische Bookshop waar ik als vrijwilligster werkte. Kijk, hier doet ze alsof ze mijn klant is:


In DIT logje schreef ik heel kort iets over haar.
Afgelopen december is zij overleden.

De winkel zat in een oude boerderij. Aan de andere kant van de muur achter mij was de 'doorloop', hun 'woonkamer'. Daar heb ik heel wat oergezellige uurtjes doorgebracht. Ook op die verjaardag. Naast mij zat Marijke, een vriendin uit onze kerk. Tja, en daar is het begonnen. Marijke had mij al verteld dat zij naar een quiltcursus was geweest en had mij haar eerste werk laten zien. Toen ging het kriebelen! We hadden sinds kort een nieuwe kerkzaal met kale muren en ik kreeg een idee. Op die verjaardag vroeg ik Marijke of we niet met een paar dames een quilt voor in die zaal konden maken en dat zij ons dan les zou geven. Ze was direct enthousiast. En zó gebeurde. Al snel was het virus onuitroeibaar bij mij binnengeslopen.


Over die eerste, tijdelijke Bee schreef ik HIER

Vandaag dus een dag met bijzondere herinneringen voor mij.


Vintage Crazy Patchwork

De vijf dames met wie ik om de tafel zit, lijken me aardig en vriendelijk. We hebben net kennis met elkaar gemaakt, alleen Aljona, die ons les gaat geven, ken ik natuurlijk al.
De tafel ligt direct al vol met leuke dingen: een paar boeken, voorbeelden, garens.


Wat we gaan maken, is voor mij echt een uitdaging. Een crazy patchwork met een vintage uitstraling, versierd met kantjes, bandjes, knoopjes, siersteken en wat je maar wilt. Je kan het zo druk of rustig maken als je wilt.





Vooral het versieren vind ik een uitdaging.

Bij mij thuis lag de tafel trouwens ook vol met spulletjes:


Ik wilde eens kijken wat ik misschien kan gebruiken.
Maar mijn uitgangspunt is vooral dit:


Mijn moeders werkjes uit haar schooltijd, 1918-1921. Allemaal netjes bewaard in een grote doos.


Er zitten wel proeflapjes tussen waar ik een kantje of knoopjes van af kan knippen. Maar in heel veel zal ik echt geen schaar zetten.
De foto van moeder (ze was toen 16-17 jaar oud en op de Industrieschool in Utrecht) ga ik op mooie stof printen.


En nog een toen ze veel jonger was:


En deze ook, oudste kleindochter:


En ook een van de oude kaarten die ik vond in een brievendoos van mijn moeder:


Verder heb ik een bladzijde van een brief van moeder aan vader uit 1930 gescand. Daar kan ik ook stukken uit gebruiken. En het poststempel van de brief:


Genoeg dus om over na te denken. Maar voor de volgende les moet ik siersteken oefenen! Op een proeflap met voorbeelden er bij. Met verschillende garens. Ik zal me dus echt niet vervelen!


1e Mini-Bee dit jaar

Dat was weer een hele tijd geleden, dat wij als 3 quiltdametjes bij elkaar zaten. Heel veel nieuws kwam er niet op tafel (tenminste niet letterlijk, haha). Ruth en ik gingen door met onze klus van vorig jaar, Ruth met haar mooie, warme quilt en ik met de hexjes. Maar Joke!!! Die móest tijdens het koffiedrinken toch echt even haar schoenen uit doen:


Vind je ze niet geweldig, die sokken? En weet je hoeveel paar sokken zij de afgelopen maanden gebreid heeft??

Zevenentwintig!! 

Toch niet te geloven. Voor haar man, dochter, zoons, 2 kleinkinderen en voor haarzelf. Ze breit met 5 pennetjes en hoeft amper te kijken wat ze doet. Kan rustig tv blijven kijken. Ik weet dat meer dames dat kunnen, maar ik doe haar dat beslist niet na. Ik denk trouwens dat ze Ruth een beetje aangestoken heeft.

Maar ze had meer om te laten zien:


Een tablerunner in wording met Chique stofjes. Met de hand, zoals ze meestal doet.

Het zijn altijd ochtenden waar ik naar uitkijk. Heerlijk ont-spannen, geen druk, gewoon gezellig. Ik hoop dat we er nog lang van mogen genieten.


Hebbes!


Ik heb hem, een foto van de Tibouchina in de sneeuw! Om 11 uur gisteravond riep Chago mij:
"Chris, kom eens kijken!"
Ja, joepie! Eindelijk was het wit buiten, een heel dun laagje, (is natuurlijk niet te vergelijken met de sneeuw bij Joke.....) maar toch. Snel de camera gepakt, jas aan en naar buiten. Ik had al eerder tegen Chago gezegd:
"Ik zou zó graag een foto maken van die nog steeds bloeiende Tibouchina in de tuin met een laagje sneeuw er op".
Direct gedaan dus, want ik vermoedde dat dat laagje wit 's morgens wel weer weg zou zijn. En zo was het ook.


Maar vanmorgen is hij ingepakt in bobbeltjes-plastic en staat onder dak, want er is nu wel kans op nachtvorst en ik wil hem graag overhouden. Ben benieuwd wat het weekend verder brengt.

En ik heb nóg wat. Deze week kreeg ik zomaar weer eens een siggy met de post.


Een héle mooie, van Claudia uit Duitsland.

Fijn weekend en liefs van mij.


Rita

Op de kopfoto bovenaan dit Blog zie je de handen van een paar vriendinnen uit mijn kerk die in het voorjaar van 2006 hun eerste ervaring opdeden met patchen en quilten. Maar ..... er ontbreken een paar handen, hele ijverige handen. Die zijn verscholen achter de naaimachine, rechts.

Kijk, dit is de foto waar de kopfoto van gemaakt is:


Nu zie je haar staan, Rita, van wie de handen niet zichtbaar zijn.

Maar híer zijn ze dat wèl:


Rita was toen 80, de oudste van onze hele groep. Een heerlijk opgewekt, positief mens, gezegend met een sterk karakter en goede gezondheid. Ze stortte zich er helemaal in en kreeg de smaak écht te pakken. In de eerste lessen maakten we een quiltje voor een kussen. We hadden een geweldige ruimte in het 'seniorenlokaal' in de kerk. En kijk eens wie daar ook zat?!


Gré, in mijn gedachten vaak Greetje. Foto's met een mooie herinnering aan haar. HIER schreef ik over haar opname in een tehuis voor dementerenden, al weer ruim een jaar geleden. Het kussen dat zij maakte heb ik nu hier thuis!

Na het 1e kussen maakte Rita nog 'even' een ander kussen:


Kijk nou eens naar dat fijne quiltwerk! Geweldig!

In een vervolgcursus maakten we blokken voor een heuse Sampler. Hier de blokken van Rita:



Wat hadden we af en toe een LOL!!

Rita was de 1e die haar Sampler af had:


De kleuren zijn niet goed, maar de foto geeft toch een indruk.

Vandaag wordt Rita 90 jaar! Wat een leeftijd! Nog even op-gewekt, woont zelfstandig, fietst, loopt, kookt, kortom ze bedruipt zichzelf. Alleen haar handen ....... die willen al een paar jaar niet meer het fijne werk doen. Geen fijn naaiwerk of quiltsteekjes meer. Maar niet treuren: 
"Een beetje grof haakwerk met leuke kleurtjes, dat gaat nog wel hoor! Ik maak af en toe iets als voorbeeld voor DIT winkeltje, zó gezellig en lieve mensen. Kan ik ook op de fiets naar toe".
Zó is Rita!

Zij maakt voorbeelden voor een ander, voor míj is zij zélf een voorbeeld!