Gister was het de kleindochter, vandaag is het oma die feest mag vieren. Dus een bosje tulpen is wel op z'n plaats.
Hoe we de dag gaan doorbrengen is nog een verrassing, maar ik weet zeker dat het genieten wordt!
Engeltje was er weer
Ons Engeltje was er weer. Het liep ook weer door de tuin te dwalen, op zoek naar lieve diertjes.
Kom dan op mijn handje zitten ..... Maar dat deed de libelle niet.
Die bleef liever op het groene blaadje. Dan maar de plantjes water geven, dat is altijd leuk.
Engeltje wordt al een heel meisje, want precies vandaag wordt ze 7 jaar.
Gefeliciteerd lief meisje, dat je maar een hele grote meid mag worden!
ACQ update
Er is hier tussen de bedrijven hard gewerkt hoor. Leuk werk! En kijk het resultaat mag er zijn.
Daar ligt hij op de stoel in het zonnetje. Het is gewoon leuk om bij elk blokje na te denken hoe het door te pitten. Dus variatie genoeg.
En weet je, ik ben over de helft! Er zijn nu 63 blokjes klaar! Dus dat komt wel goed.
Daar ligt hij op de stoel in het zonnetje. Het is gewoon leuk om bij elk blokje na te denken hoe het door te pitten. Dus variatie genoeg.
En weet je, ik ben over de helft! Er zijn nu 63 blokjes klaar! Dus dat komt wel goed.
Fijne dag!
Verkeerdomzak
Mooi woord hè, verkeerdomzak. Ik ben al vast het een en ander aan het voorbereiden voor onze vakantie over een tijdje. Natuurlijk wil ik wat handwerk mee. Voor iets speciaals moest er een zakje/hoesje gemaakt worden. Ik had nog wel wat lapjes liggen. De bedoeling was: aan de binnenkant de ene lap, aan de buitenkant de andere. Geen rafelnaden van binnen, dus omkeerbaar.
Nou je ziet het! Wat heb ik nou toch fout gedaan?? Ach, hindert niet echt, hij is te gebruiken. En wat moet er nou in? Dit:
De Siggy Rol. Ik moet namelijk een paar meter zijkant afwerken.
Ik heb er ook weer 2 nieuwe siggy's bij:
De rechtste van Annie is haar allereerste! Elly en Annie bedankt, ze zijn leuk!
Nou je ziet het! Wat heb ik nou toch fout gedaan?? Ach, hindert niet echt, hij is te gebruiken. En wat moet er nou in? Dit:
De Siggy Rol. Ik moet namelijk een paar meter zijkant afwerken.
Ik heb er ook weer 2 nieuwe siggy's bij:
De rechtste van Annie is haar allereerste! Elly en Annie bedankt, ze zijn leuk!
IJverige handjes
De handjes waren weer ijverig aan de gang tijdens onze Mini-bee. Maar de mondjes ook hoor, zo gaat dat nou eenmaal. Ditmaal bij Ruth. zij heeft een hele grote tafel, dus ruimte voor alle quilts.
Ruth had even hulp nodig bij het aftekenen van de quiltlijnen op de rand. Ze schiet lekker op!
Joke zou het liefst 's nachts ook doorgaan, haha. Die kan gewoon niet meer ophouden. Hier is ze bezig met blokjes voor een grote sprei. Dat was het eerste quiltproject waar ze mee begon, gewoon zomaar. (Op de tafel ligt ook mijn ACQ. Gaat lekker joh!!)
Intussen heeft ze al een ander quiltje af en is ze bezig met deze hexjes, van overhemdstofjes. Ze maakt er een tas van voor een vriendin. Hartstikke leuk.
Ruth had even hulp nodig bij het aftekenen van de quiltlijnen op de rand. Ze schiet lekker op!
Joke zou het liefst 's nachts ook doorgaan, haha. Die kan gewoon niet meer ophouden. Hier is ze bezig met blokjes voor een grote sprei. Dat was het eerste quiltproject waar ze mee begon, gewoon zomaar. (Op de tafel ligt ook mijn ACQ. Gaat lekker joh!!)
Intussen heeft ze al een ander quiltje af en is ze bezig met deze hexjes, van overhemdstofjes. Ze maakt er een tas van voor een vriendin. Hartstikke leuk.
Kleindochter Roos is een eigen bedrijfje begonnen met een eigen website. Ondernemende tante! Kijk maar even HIER
Heel fijn en zonnig weekend!
Terug naar het begin
Dat was hartverwarmend, al die reacties op mijn vorige logje! Zoveel van jullie hebben een huisdier dat geliefd is en dat je niet wilt missen. Zo lief, al dat begrip. Heel erg bedankt!
Bijna 17 jaar hingen ze gezusterlijk naast elkaar aan een van de wanden in de grote zaal van ons kerkgebouw. Nu liggen ze opgerold op mijn tuintafeltje.
Uitgehangen, weggehaald en weggeborgen. Maar ik heb ze gered van een roemloos einde in een donkere kast. Nu mogen ze even genieten van het zonnetje op mijn grasveldje.
De 5 quiltjes die wij, 5 dames, in 1996 maakten o.l.v. Marijke. Het linkse lapje was voor mijn rekening. Met dit quiltje heb ik de basisprincipes van het quilten geleerd.
De kerkzaal wordt opgeknapt en de quilt wordt niet meer opgehangen. Jammer, want elk blok heeft zijn eigen geeste-lijke betekenis, bewust uitgekozen.
Marijke en haar man zijn jaren geleden door een kerk in Amsterdam uitgezonden naar China en hebben daar gewoond en gewerkt. Vorig jaar oktober zijn ze weer terug gekomen en afgelopen dinsdag heb ik haar eindelijk weer ontmoet. Toen kon ik haar verrassen en deze quiltjes met de fotocollage aan haar geven. Nu zijn ze op de plek waar ze thuis horen!
Bijna 17 jaar hingen ze gezusterlijk naast elkaar aan een van de wanden in de grote zaal van ons kerkgebouw. Nu liggen ze opgerold op mijn tuintafeltje.
Uitgehangen, weggehaald en weggeborgen. Maar ik heb ze gered van een roemloos einde in een donkere kast. Nu mogen ze even genieten van het zonnetje op mijn grasveldje.
De 5 quiltjes die wij, 5 dames, in 1996 maakten o.l.v. Marijke. Het linkse lapje was voor mijn rekening. Met dit quiltje heb ik de basisprincipes van het quilten geleerd.
De kerkzaal wordt opgeknapt en de quilt wordt niet meer opgehangen. Jammer, want elk blok heeft zijn eigen geeste-lijke betekenis, bewust uitgekozen.
Naast de quilt hing een fotocollage waarop je kan zien hoe we bezig waren. Dat was bij mij thuis in ons vorige huis.
In het midden staat Marijke. Ik heb een paar close ups gemaakt, gewoon voor mezelf.
Marijke en haar man zijn jaren geleden door een kerk in Amsterdam uitgezonden naar China en hebben daar gewoond en gewerkt. Vorig jaar oktober zijn ze weer terug gekomen en afgelopen dinsdag heb ik haar eindelijk weer ontmoet. Toen kon ik haar verrassen en deze quiltjes met de fotocollage aan haar geven. Nu zijn ze op de plek waar ze thuis horen!
Leeg!
Als ik thuis kom, is het leeg. En stil. Geen blije hond die je tegemoet komt, kwispelend met zijn staart.
We hebben Max laten inslapen, het kon niet anders.
Dit zijn een paar vrij recente foto's. Je ziet hoe mooi hij er eigenlijk nog uitziet.
Maar zó zagen we hem de laatste tijd het vaakst, alsof hij er al niet meer was. Hij is ruim 16 jaar geworden, een hele hoge leeftijd voor zo'n grote hond. Hij was een kanjer met een pittig maar ook verschrikkelijk lief karakter. Wij waren gek op hem en hij op ons. De kleindochters waren ook dol op hem. Het doet ons natuurlijk ontzettend veel verdriet, maar het is niet anders. Ik denk dat het de juiste beslissing op de juiste tijd was.Een van die lieve kleindochters maakte een gedichtje en zetten dat op mijn FB pagina. Ik heb het gekopieerd:
Lieve oma, speciaal voor die lieverd die ons zoveel geleerd heeft, ons aan het lachen maakte en altijd aan onze zij was.
Zwijgzaam lopen we tussen de bomen
En kijken droevig om ons heen
Hoe vaak zijn we hier niet gekomen
Maar voor het eerst, nu alleen.
We zijn dankbaar voor de tijd
Dat je bij ons hebt mogen zijn
Het onvermijdelijke afscheid
Verscheurt ons hart en doet zo’n pijn.
Na zestien jaar kwamen de zorgen
Je kon niet meer lopen, gaan of staan
Zodat we besloten op een morgen
Dat dit zo niet verder kon gaan.
We zullen altijd aan je denkenLieve Max, bedankt voor al die jaren van trouw en al die dingen die jij mij als zowel klein als groot kind geleerd hebt. Ik zal je nooit vergeten
Je wijsheid, kracht en geduld
De warmte die je deed schenken
En waarmee je onze harten hebt gevuld
En hier is die lieve kleindochter, samen met Max:
Abonneren op:
Berichten (Atom)