Gezellig dat je even bij me langs komt. Op deze plaats deel ik het een en ander over mijn hobby, Patchwork en Quilten, en ook iets over familie, huis, tuin, hond en andere leuke dingen. Soms ook wat om over na te denken. Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat en als je klikt op de foto's worden ze een stukje groter.
Veel plezier!

Beetje dom

Ondanks de griep moest en zou ik toch ergens heen. Dat was een beetje dom, want het gevolg was: terug bij af en weer in bed ...... En toen werd het ook nog ineens koud in huis. Door die stroomstoring, dus geen verwarming. Maar geen paniek, binnen een kwartier brandde de open haard.


Hout ligt er altijd klaar. Met het weer buiten leek het wel op herfst. Best gezellig eigenlijk en helemaal met het geluid van de 'oldtimer' fluitketel die voor zulke calamiteiten in een hoekje bewaard wordt.


Ik ben nóg niet van die griep af, dus heb ik voorlopig maar alles even afgezegd. Loop natuurlijk gigantisch achter met het volgen van jullie blogs. Is geen must gelukkig, maar wel jammer.

Een lieve pittige kennis van 89 die ik regelmatig bezoek, zegt heel vaak: "óh wat vind ik dat ouder worden toch fijn! Ik móet niks meer!" Ze is wèl gezegend met een goede gezondheid en een opgewekt karakter. En dat laatste houd ik maar vast. Dus opgewekt ga ik de rest van deze week in en wacht af wat de dagen brengen.

Wens jullie ook een opgewekte week en straks een heerlijk Paasweekend.
Tot later.


Lelijk en Mooi

Allereerst dit: mijn gedachten zijn heel veel bij de nabestaanden van de vliegtuigramp en alles rond deze verschrikkelijke crash!



Afgelopen dagen had ik ongewenst bezoek. Meneer Griep. Hij probeerde mij er onder te krijgen en dat is ten dele gelukt: ik lag meer onder de warme dekens dan dat ik op de been was. Een voordeel van deze dagen is, dat je eens lekker een boek kan lezen.

Ik nam dit boek mee in bed, met de aparte titel "Lelijk", een autobiografie van Constance Briscoe (geb. mei 1957), waarin zij vooral over haar jeugd vertelt. Een ongelooflijk en, eerlijk gezegd, som bijna ongeloofwaardig en verschrikkelijk verslag over de geestelijke en lichamelijke mis-handeling door voornamelijk haar moeder. Met uiteindelijk verlating waardoor ze maar voor zichzelf moet zien te zorgen. Maar ze wordt wèl een van de eerste zwarte rechters in Engeland! Bewonderenswaardig! Heeft iemand van jullie dit boek ook gelezen?
Op internet vond ik jammer genoeg ook een vrij recent negatief verslag over haar. Met zelfs een arrestatie. Haar moeder heeft haar n.a.v. het boek indertijd aangeklaagd.

Nu het mooie.
Intussen heeft Ruth, van onze Mini-Bee, al weer haar top af!! Mooier en warmer van kleur dan dit fotootje met de smart-phone. Hoe vind je die stippeltjes stofjes?!


Achterkant en vulling liggen klaar en de afspraak om met ons drietjes te dubbelen is ook al gemaakt. We hebben een kleine Bee, maar we hebben veel plezier en zijn er ook voor elkaar.

Zo, we gaan het weekend weer in. Veel regen, dus dat wordt gezellig quiltweer.


Grote Schoonmaak

Altijd in deze tijd van het jaar hoor ik het weer. Op een zonnige dag. Aan de andere kant van de schutting worden matten geklopt! Dat betekent: de Grote Schoonmaak is begonnen! Mijn buurvrouw is wat ouder dan ik, flink en sterk, maar vooral een heel fijn mens. Opgegroeid in een gezin met 10 dochters en geen zonen op een boerderij hebben die 10 meiden wel leren aanpakken. Buurvrouw is wat je noemt een superhuisvrouw. En hoewel ik niet zo'n poetster ben, stimuleerde het geklop me om mijn huisje ook eens aan te pakken. Het kleine huisje wel te verstaan, de Idylle. Was wel nodig na de wintermaanden. Spinnetjes, rag, vlindercocons vinden er een onderdak en in de spleten tussen de houten planken op de vloer hebben zich spelden, draadjes en stukjes stof genesteld. Dus lekker aan de gang en echt àlles onder handen genomen.


Ook de ontwerpwand. Die hing onoverzichtelijk vol met allerlei kleine dingen. Alles er af en ruimte gemaakt voor de Applica-tiequilt-in-wording. Nu kan ik tenminste op een afstandje kijken hoe, wat en waar ik nog meer applicaties wil maken.


Er moet nog heel wat nagedacht worden en ik neem daar lekker de tijd voor.

Vandaag ruikt het weer verrukkelijk hier in huis: Chago is voor zijn familie die morgen komt aan het koken, Indiaas. Dat belooft weer wat!

Fijn en gezellig weekend.


The Pine Tree and Me

Hoe langer de Pine Tree en ik met elkaar omgaan, des te beter we elkaar liggen. Vooral in het zonnetje buiten.


Dat was toch helemaal super gister. We hebben weer wat energie opgedaan en zijn heel wat steekjes gegroeid.
Ik was toe aan de 4e border. De quilt wordt vrijwel helemaal met eenvoudige diagonale lijnen doorgequilt, maar deze border doe ik met een golvend motief. Ook eenvoudig, want erg opvallen doen de quiltsteekjes niet in deze rand.


Het wordt zo toch al een mooi geheel.


Met de zonnestralen die er langs strijken, kan je de quiltsteekjes goed zien.
Hoop dat het vandaag ook weer zulk heerlijk weer wordt.


Een feestje

's Morgens ongeveer 8 uur. De zon schijnt al met een warme kleur op de kruin van onze grote linde. Omstreeks die tijd is er meestal een feestje daar tussen de takken. Vanachter mijn ontbijtbordje kan ik het meevieren. Links zitten, een eindje van elkaar, een paar houtduiven, rechts, bijna op elkaars lip, de tortelduifjes. Het kleine grut zit hier en daar verspreid of wipt heen en weer. De meesjes, een roodborstje, de vinken met, vooral de mannetjes, een diep roestbruin borstje, en natuurlijk de huismerels. Alles koestert zich in het ochtendzonnetje. En dan ineens .... woesssjjjj ..... plofff ..... zit er een grote bonte specht tegen een tak. Hij komt een ontbijtje insecten halen.


Mooi is hij! Die zien we zelden in de tuin, maar gister en eergisteren kwamen ze met z'n tweetjes! Een paartje. Dat hebben we nog nóóit gezien.


Als toetje nam een van de twee nog een lekkere hap uit het pindapotje.


De brutale kraai trekt zich van al het moois niks aan. Pakt en hakt wat hij te pakken kan krijgen.


Op mijn tafel werd het intussen ook een feestje. Daar probeerde een vlinder neer te strijken. Dus een patroontje getekend en geprint, geknipt, gemeten, stofjes er bij ..... 


Ik heb eerst de hele applicatie gemaakt. Kijk, zó is hij uiteindelijk geworden:


Hij krijgt een plekje op de buitenste bovenrand in de buurt van de rechter druiventros die helemaal klaar is.


Het is een quiltje dat langzaam groeit en best veel denkwerk kost. Maar dat vind ik wel leuk.

Dit was het weer voor vandaag en deze week. 
Wens jullie een fijn weekend!


De Weddingring

Ik blijf nog even in de huwelijkssfeer, hoewel dat niet gepland was. Maar kijk eens wat er op mijn naaitafel lag:


De Weddingring! Eindelijk aan het dubbelen. De top lag al járenlang klaar en nu moest hij toch een keer afgemaakt. Quiltlijntjes er op getekend en dan onder de machine.


Oorspronkelijk was het de bedoeling om er een grote quilt voor ons bed van te maken, maar dat werd te veel. Daarom liet ik het bij 4 x 3 ringen. Ook wilde ik hem met de hand doorpitten, maar ik besloot om het met de machine te doen.


Begin 2007, ruim een jaar voordat ik met bloggen begon, waren de eerste boogjes al geknipt en genaaid. Toen bleek onverwacht dat er een operatie nodig was met daarna wekenlang elke dag een bezoek bij de radiotherapie. In de lichte, gezellige wachtruimte heb ik toen heel wat boogjes aan elkaar zitten naaien. Het was natuurlijk een werkje dat ik makkelijk kon meenemen. Ook daarna nog met veel controle bezoekjes en helemaal op verschillende vakanties. Nu móest hij af, natuurlijk omdat het een quilt is met speciale herinneringen.


Ik heb hem afgebiesd met gekocht biaisband, iets wat ik nog nooit gedaan heb. Daar heb ik wel mee zitten worstelen hoor!


Maar ik ben tevreden en blij dat er weer een Affo bij is!

En dan nog even dit: terwijl het buiten nog koud was, brandde in de Ydille het kacheltje en fladder de fladder, daar kwam ineens een vlinder tevoorschijn. Beetje lente in mijn huisje!



Er waren eens ......

Er waren eens een jongen en een meisje.
Geformeerd door de Pottenbakker,
helemaal zoals hij ze mooi vond.
Het jongetje maakte hij op een tropisch, Caribisch eiland.
Met hele fijne kroeshaartjes.


Het meisje boetseerde hij op een heel ander plekje van de wereld waar het koel en groen is.
Ver van het jongetje.
Blonde sluike haartjes kreeg ze.


En, o wonder, op een dag kwamen ze elkaar tegen, stapten in een bootje en daar varen ze nu al bijna 49 jaar samen in rond.


Sinds vanmorgen staat er een replica van het bootje op de vensterbank. Moet nog drogen, want het werd deze ochtend gemaakt tijdens een workshop pottenbakken. In onze kerk, met 30 vrouwen. Enig! Eerst een mooie inleiding n.a.v. een tekst uit de bijbel over de Pottenbakker en toen mochten we aan de gang. Heerlijk kneden met je handen in de klei. Intussen natuurlijk gekwebbel en gelach. En echt, je staat verbaasd wat mensen in die korte tijd aan creatiefs maken.
Ik was met vriendin Ria. Zij 'kijkt' met haar handen en oh! wat had ze een lol! Ik maakte een paar foto's met mijn phoontje, niet scherp, wel leuk.



Dat was weer eens even wat anders dan achter het machientje zitten, wat ik ook veel gedaan heb de laatste tijd. Maar daarover een volgende keer.